Marathi poem by Bablu Vadaar

[dhobikikutti]

This is one of those rare forwards that my relatives send me which I am actually posting instead of summarily deleting. Hopefully one of these days I will have the brainpower to attempt a translation; as it stands I am too tired to provide a transliteration right now, sorry.

Out dated झालंय आयुष्य
स्वप्नही download होत नाही
संवेदनांना 'virus' लागलाय
दु:खं send करता येत नाही

जुने पावसाळे उडून गेलेत
delete झालेल्या file सारखे
अन घर आता शांत असतं
range नसलेया mobile सारखे

hang झालेल्या PC सारखी
मातीची स्थिती वाईट
जाती नाती जोडणारी
कुठेच नाही website

एकविसाव्या शतकातली
पीढी भलतीच 'cute'
contact list वाढत गेली
संवाद झाले mute

computer च्या chip सारखा
माणूस मनानं खुजा झालाय
अन 'mother' नावाचा board,
त्याच्या आयुष्यातून वजा झालाय

floppy Disk Drive मध्ये
आता संस्कारांनाच जागा नाही
अन फाटली मनं सांधणारा
internet वर धागा नाही

विज्ञानाच्या गुलामगिरीत
केवढी मोठी चूक
रक्ताच्या नात्यांनाही
आता लागते facebook...

-- श्री बबलू वडार

ही कविता राज्यव्यापी शिक्षक साहित्य संमेलनासाठी, श्री बबलू वडार (शिक्षक -कोल्हापूर) यांनी लिहिली होती. कविता पठण स्पर्धेत त्यांना पहिला नंबर मिळाला.

(Wow - this is the first use of the language: marathi tag? I am shocked. Someone get some Tukaram in the house, stat.)